Rodzimowierstwo jako system wierzeń etnicznych, odwołuje się zazwyczaj do tradycji przedchrześcijańskich. Zespół poglądów opartych na mitologii i wierzeniach lokalnej społeczności w obrębie danej grupy kulturowej lub etnicznej.
A Polsce w okresie powojennym pojawiło się kilka ruchów odwołujących się do rodzimowierstwa słowiańskiego - tradycji słowiańskich sprzed chrystianizacji.
- Rodzimy Kościół Polski
- Rodzima Wiara
- Zachodniosłowiański Związek Wyznaniowy "Słowiańska Wiara"
- Polski Kościół Słowiański
- Zadruga
Największy powrót do rodzimowierstwa miał miejsce w Polsce w 1037r. w czasie Powstania Ludowego.

Wiecej informacji na stronie
https://pl.wikipedia.org/wiki/Rodzimowierstwo

Masz cos do napisania w tym temacie od siebie?

nawad pisze:Masz cos do napisania w tym temacie od siebie?

Też się zastanawiam, po co dawać temat, w którym nie zachęca się do dyskusji. Taki temat jest dobry w portalu informacyjnym, a nie na forum dyskusyjnym.

Zastanawia mnie jedno.....
Większość nacji ma swoją mitologię.....pradawne wierzenia, które (mimo nawet przejścia na katolicyzm) są ,jeżeli nawet nie kultywowane, to chociaż przekazywane i traktowane jako część kultury narodu.... Choćby na ten przykład Skandynawowie....
Dlaczego u Słowian niemal to zanikło.....?
Czy przed Chrześcijaństwem było po prostu NIC.......?

Bodzia pisze:Zastanawia mnie jedno.....
Większość nacji ma swoją mitologię.....pradawne wierzenia, które (mimo nawet przejścia na katolicyzm) są ,jeżeli nawet nie kultywowane, to chociaż przekazywane i traktowane jako część kultury narodu.... Choćby na ten przykład Skandynawowie....
Dlaczego u Słowian niemal to zanikło.....?
Czy przed Chrześcijaństwem było po prostu NIC.......?

Ależ mieliśmy Bodziu swoje wierzenia, mieliśmy wielu bogów i tego najpotężniejszego - Peruna. Mieliśmy swoja mitologię, niemniej bogatą niż inne kraje. Problem jest chyba dwukierunkowy...
Jeden, to Kościół, który walczył z tymi wierzeniami ogniem i mieczem. Mimo wszystko były tak silne, że pewne obrzędy, trudne do wyplenienia, postanowił adaptować. Tak było choćby z Bożym Narodzeniem. Ostatnie dni roku, to były bardzo hucznie celebrowane obchody najpotężniejszego boga. Kościół nawet siłą nie potrafił tego zmienić, a więc w tym właśnie okresie, dał ludziom największe święto - najbardziej celebrowane - kościelne. I nie było ważne, że ludzie w duchu, obchodzili święta Peruna, ale oficjalnie, świętowali Boże Narodzenie. Przez wieki, ten oficjalny nurt zwyciężył - Kościół to wiedział, bo zna mechanizmy psychiki ludzkiej. Dziś chyba wszyscy wiemy, że Boże Narodzenie, powinno być obchodzone w innym okresie, niż jest obchodzone do dziś.
Drugi, to nasza mentalność...
Od dawna, bardzo dawna, mamy jakiś niezrozumiały pociąg do Zachodu - wszystko, co zachodnie wydaje nam się lepsze i tak zostało do dziś - ubolewam nad tym. Mamy jakiś niezrozumiały dla mnie pociąg, do zatracania własnej tożsamości. Dopatrywałabym się tu względów historycznych i winy naszego położenia geograficznego, które sprawiało, że często leżeliśmy na drodze wojen, najazdów, próby zawłaszczenia władzy, terenów. To często, odbierało nam suwerenność. Magnaci, szlachta...szli tam, gdzie była kasa i władza i zazwyczaj w nosie mieli, naszą tożsamość narodową.

Sagitta pisze: Ależ mieliśmy Bodziu swoje wierzenia, mieliśmy wielu bogów i tego najpotężniejszego - Peruna. Mieliśmy swoja mitologię, niemniej bogatą niż inne kraje. Problem jest chyba dwukierunkowy...
Jeden, to Kościół, który walczył z tymi wierzeniami ogniem i mieczem. Mimo wszystko były tak silne, że pewne obrzędy, trudne do wyplenienia, postanowił adaptować. Tak było choćby z Bożym Narodzeniem. Ostatnie dni roku, to były bardzo hucznie celebrowane obchody najpotężniejszego boga. Kościół nawet siłą nie potrafił tego zmienić, a więc w tym właśnie okresie, dał ludziom największe święto - najbardziej celebrowane - kościelne. I nie było ważne, że ludzie w duchu, obchodzili święta Peruna, ale oficjalnie, świętowali Boże Narodzenie. Przez wieki, ten oficjalny nurt zwyciężył - Kościół to wiedział, bo zna mechanizmy psychiki ludzkiej. Dziś chyba wszyscy wiemy, że Boże Narodzenie, powinno być obchodzone w innym okresie, niż jest obchodzone do dziś.
Drugi, to nasza mentalność...
Od dawna, bardzo dawna, mamy jakiś niezrozumiały pociąg do Zachodu - wszystko, co zachodnie wydaje nam się lepsze i tak zostało do dziś - ubolewam nad tym. Mamy jakiś niezrozumiały dla mnie pociąg, do zatracania własnej tożsamości. Dopatrywałabym się tu względów historycznych i winy naszego położenia geograficznego, które sprawiało, że często leżeliśmy na drodze wojen, najazdów, próby zawłaszczenia władzy, terenów. To często, odbierało nam suwerenność. Magnaci, szlachta...szli tam, gdzie była kasa i władza i zazwyczaj w nosie mieli, naszą tożsamość narodową.

Masz rację....I w ciągotkach do Zachodu.... i w manipulacjach kościoła....
Trochę jednak szkoda że zapomina się o korzeniach.... Historia, wierzenia, nawet te pradawne, ubogacają....

Wg obecnych określeń rodzimowierstwo jest systemem wierzeń przyporządkowany danej grupie etnicznej i dotąd zgoda, ale nie bardzo jestem w zgodzie, że ów system jest oparty na mitologii. Nie można faktów przedchrześcijańskich uznawać jako mityczne.

Obecnie nie wierzę w żadnych bogów, ale uważam religie pogańskie za sympatyczniejsze od monoteizmów. Nie ma tej obsesji "nic nie jest ważne, świat nie jest ważny, ja nie jestem ważny, tylko Bóg Bóg BÓG!!!" i samoupokarzania się.